Hebben we behoefte aan een protocol rond datacenter-energie?

Cijfers – er worden veel verge­lij­kin­gen gebruikt om het huidige en toekom­stige ‘verbruik’ van data­cen­ters te illu­stre­ren, maar weten we het eigen­lijk wel exact? Ik heb navraag gedaan bij diverse instan­ties die het zouden moeten weten, maar er komt geen eendui­dig antwoord op alleen al de vraag hoeveel stroom ­data­cen­ters in Neder­land verbrui­ken. Is het niet tijd om dit defi­ni­tief goed in kaart te brengen door middel van een nieuw proto­col voor datacenter-energie?

Een snelle zoek­ac­tie geeft heel wat antwoor­den op de vraag hoeveel energie data­cen­ters nu eigen­lijk gebruiken:

  • Een docent van Univer­si­teit Twente waar­schuwt: te weinig stroom voor inter­net bete­kent einde aan onbe­perkt inter­net. Over 5 jaar gaat 20% van de hele stroom­pro­duc­tie op aan data­ver­keer, goed voor 15% van de totale C02-uitstoot. (bron: Tubantia).
  • Ener­gie­ver­bruik 2018: 654 MW multi-­tenant en 688 MW single tenant (bron: Dutch Data­cen­ter rapport 2018).
  • Ener­gie­ver­bruik 2019: 1503 MW data­cen­ters, 80% groene energie (bron: Dutch ­Data­cen­ter rapport 2019).
  • Sector stuit op capa­ci­teits­pro­ble­men 6,2 PJ-elek­tri­ci­teits­ver­bruik, 10% van de totale elek­tri­ci­teits­vraag in Noord-Holland (bron: rapport CE Delft 2020–2050).
  • Data­cen­ters verbrui­ken drie keer zoveel stroom als de NS (bron: NRC).
  • NS gebruikt jaar­lijks even­veel stroom als de hele stad Amster­dam (bron: Metro).

Ik vraag me af: waar komt die brij met cijfers vandaan? Al begrijp ik best dat stake­hol­ders hun eigen belan­gen hebben en zich vast­hou­den aan cijfers die hun stand­pun­ten het ­beste onder­bou­wen. De een heeft het over de ener­gie­con­trac­ten met leve­ran­ciers, de ­ander over het daad­wer­ke­lijk energie­verbruik of bedoelt juist de maxi­male vermogens­capaciteit van een data­cen­ter. Hoeveel ­servers er staan opge­steld en met welk ­vermo­gen? Ik weet het niet, weet u het?

Van PUE naar DIC

Ik heb het PUE-tijd­perk meege­maakt, waarbij data­cen­ters uitein­de­lijk een enorme efficiency­slag hebben bereikt met betrek­king tot de infra­struc­tuur. Verdere PUE-verbe­te­ring aan de infra­struc­tuur­kant van de DIC kost veel geld en brengt een beetje op. Als volgende stap hebben Mees Lodder, Dirk Harry­van, Max Amza­rakov en onder­ge­te­kende een nieuwe indi­ca­tor voor effi­ci­ënt ener­gie­ver­bruik ontwik­keld. Dit zijn de Data­cen­ter Idle Coëf­fi­ci­ënt (DIC) en de Server Idle Coëf­fi­ci­ënt (SIC) waaruit de DIC wordt bere­kend. Deze coëf­fi­ci­ënt rela­teert de CPU-belas­ting van de IT-appa­ra­tuur (% nut­tig / % idle) aan het ener­gie­ver­bruik en geeft daarmee inzicht in hoe energie-effi­ci­ënt IT is als deze – zeg maar – niet bezig is.

De DIC geeft handen en voeten aan de door de over­heid opge­legde ‘Erkende Maat­re­ge­len’, waarvan het aanzet­ten van de power mana­ge­ment-functie (PM) op servers al per 1 juli 2019 van kracht is. Wij denken dat deze ‘eco-mode’ een aanzien­lijke ener­gie­be­spa­ring kan ople­ve­ren. Tege­lij­ker­tijd denk ik dat er nog maar op weinig servers als gevolg van de maat­re­gel de eco-knop is aange­zet. Hoe dan ook, deze nieuwe meet­me­thode toont het poten­ti­eel aan ener­gie­be­spa­ring aan en verschaft daarmee data­cen­ter mana­gers en ICT-gebrui­kers meer inzicht in hun energie­gebruik. Noem het maar de ‘slimme meter’ van de datacenters.

Energiebeheersing

Maar hoeveel ener­gie­be­spa­ring is dat dan? In ieder geval veel. Maar hoeveel? Ik weet het niet. Hoe komen we er achter? Willen de stake­holders het wel weten, of spelen er ­andere belan­gen mee? Sowieso is door de klimaat­dis­cus­sie het een en ander in een stroom­ver­snel­ling gekomen en is energie­beheersing (hoger) op de agenda gekomen.

Maar doen we echt aan ener­gie­be­heer­sing? Ik denk het niet. We weten dat de capa­ci­teit en pres­ta­ties van servers veel meer zijn toege­no­men dan het ener­gie­ver­bruik, maar we zien ook dat het ener­gie­ver­bruik zelf niet is afge­no­men. In de cijfer­brij zien we in ieder ­geval wel dat ieder­een verwacht dat het ener­gie­ver­bruik van IT zal blijven groeien. Welis­waar niet met de snel­heid van de pres­ta­tie­groei van IT, maar toch… Hoeveel het blijft stijgen, ik weet het niet. Wat denkt u?

Ener­gie­be­heer­sing is niet goed moge­lijk zonder dat we weten hoeveel kW data­cen­ters gebrui­ken, zonder kennis van de grootte van de onder­lig­gende ener­gie­con­trac­ten, hoeveel kW wordt opge­wekt door wind, zon, ­alter­na­tief, et cetera. Energie-effi­ciën­tie en duur­zaam­heid zijn mode­woor­den en goed voor het imago, maar het wordt tijd om het te onder­bou­wen met cijfers, betrouw­bare ­ratio’s, geco­ör­di­neerd en gecer­ti­fi­ceerd door onaf­han­ke­lijke instellingen.

Transparantie helpt

Hoe berei­ken we dit? In ieder geval door het samen te doen, samen met de over­heid, ­data­cen­ters en belan­gen­ver­e­ni­gin­gen van data­cen­ters en ICT. De huidige ‘Erkende Maat­re­gel’ van het ­power mana­ge­ment voor servers leidt mijns inziens op korte termijn niet tot het gewenste resul­taat. Het is nieuw en betreft veel partijen en heel veel appa­ra­ten. Het vraagt aandacht voor effi­ci­ency van mensen die nu nog alleen worden afge­re­kend op beschik­baar­heid en conti­nu­ï­teit. Hand­ha­ving van deze maat­re­gel is daarmee complex en onover­zich­te­lijk. Kortom, dat heeft tijd nodig.

Wat is dan de oplos­sing? ik zou graag een conve­nant tussen partijen zien, waarin is vast­ge­legd dat er maan­de­lijks wordt gerap­por­teerd aan de over­heid. Server-eige­na­ren rappor­te­ren de gege­vens en geven inzicht in het ener­gie­ver­bruik en het gedrag van de servers. Al sinds jaar en dag is rele­vante data aanwe­zig in het hart van IT-appa­ra­tuur. BIOS, ILO en andere soft­ware houden deze data keurig bij. Data­cen­ters rappor­te­ren maan­de­lijks hun totale ener­gie­ver­bruik en het ener­gie­ver­bruik gecon­su­meerd door de servers. Aan de hand van deze infor­ma­tie kan de over­heid vervol­gens regel­ge­ving maken, in overleg met de belan­gen­ver­e­ni­gin­gen voor data­cen­ters en ICT-gebrui­kers kunnen zij de infor­ma­tie gebrui­ken voor verant­woor­ding aan hun stake­hol­ders en naar de samenleving.

We moeten uitein­de­lijk doel­stel­lin­gen ­kunnen toetsen aan werke­lijke cijfers en de impact van maat­re­ge­len kunnen analy­se­ren op basis van betrouw­bare cijfers. Anders blijft het een brij met cijfers en mooie woorden zonder tast­bare resultaten.

Licht­puntje: in het LEAP-project van de ­Amster­dam Econo­mic Board werkt een ­aantal gere­nom­meerde bedrij­ven met een grote ‘IT foot­print’ samen in een pilot. Door verbruiks­ge­ge­vens uit hun appa­ra­tuur ­beschik­baar te stellen, komt er inzicht in ­poten­ti­ële effi­ci­ency-verbe­te­ring. WCooliT en Certios nemen deel in LEAP met de DIC-meetmethode.

Trans­pa­ran­tie helpt. Het begin is er.

Marco Verzijl

Marco Verzijl

Marco is ruim 15 jaar actief in de datacenterwereld. Van 2005 t/m 2012 bij KyotoCooling bij de ontwikkeling van het Kyotowiel. In 2013 heeft Marco samen met Mees Lodder WCooliT opgericht. WCooliT levert producten en diensten voor het efficiënte datacenter, o.a. op het gebied van fysieke scheiding, turn-key modulair datacenter en 24x7-monitoring.

Gerelateerd

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Pin It on Pinterest

Share This